Mišićna jačina (sila) predstavlja sposobnost mišića da savlada veliko spoljašnje opterećenje u izometrijskim uslovima – brzina skraćenja mišića je približna ili jednaka nuli. Direktna laboratorijska metoda za procenu mišićne jačine je izometrijska dinamometrija i pomoću nje možemo videti koliku je silu mišić u stanju da generiše. Sa druge strane, u praktičnim uslovima, veoma je važno da mišić bude u stanju da tu maksimalnu silu proizvede za što kraće vreme. Brzina razvoja, odnosno prirasta sile je jedan od najvažnijih parametara koji se meri u oblasti sporta i ona je pokazatelj bazične mišićne eksplozivnosti koja ima visoku povezanost sa sportskim performansama. Za procenu ovih parametara primenjujemo test „stisak šake (hand grip test)“ pomoću ručnog dinamometra (K-Grip, Kinvent, Francuska). Ovaj test je jedan od najprimenjivanijih testova i ima visoku povezanost sa sportskim performansama i opštim zdravljem. Njime se takođe određuje lateralna asimetrija tj. odnos između razvoja sile mišića desne i leve strane tela, koji ima uticaj na sportske performanse i prevenciju povreda. Dodatno, se mogu sprovesti merenja jačine mišića opružača trupa i stopala (lista), kao i jačine mišića ramenog pojasa (The Athletic shoulder test – ASH), pomoću platforma i senzora sile (K-Deltas, Kinvent, Francuska) 


Mišićna snaga predstavlja sposobnost mišića da savlada umereno spoljašnje opterećenje pri relativno velikim brzinama skraćenja mišića. Ispoljavanje ove sposobnosti direktno utiče na efikasnost izvođenja različitih pokreta i kretanja kao što su skokovi, ubrzanja, usporenja, promene pravca, bacanja i udarci. Ako bi zbog bilo čega želeli da rangiramo motoričke sposobnosti, onda bez mnogo dvoumljenja možemo reći da snaga zauzima vodeće mesto, jer gotovo da nema motoričke sposobnosti sa kojom ona nije u neposrednoj vezi, odnosno da se na njoj ne zasniva. Snagu donjih ekstremiteta procenjujemo testom „skok u vis (Countermovement jump – CMJ, Squat jump – SJ i Repeated jump test – 10/5 RJT)“ na platformama sile (K-Deltas, Kinvent, Francuska). Sa druge strane, snagu gornjih ekstremiteta analiziramo različitim vrstama sklekova, takođe na platformi sile (K-Deltas, Kinvent, Francuska). Dodatno, kod mlađe populacije primenjujemo terenske testove „skok u dalj“, „bacanje medicinke“ i druge. Ovim testovima se, pored nivoa ispoljavanja mišićne snage određene mišićne grupe, određuje i mišićna asimetrija, ali i analizira mogućnost nastanka povreda. 


Pod pojmom brzina podrazumeva se sposobnost izvođenja pokreta ili kretanja maksimalnom mogućom brzinom za date uslove, pri čemu se pretpostavlja da spoljašnji otpor nije veliki i da aktivnost ne traje dugo, kako ne bi došlo do nastanka zamora. Posmatrano sa aspekta strukture brzine kao motoričkog svojstva, osnovni oblici njenog ispoljavanja su brzina lokomocije, reagovanja, pojedinačnog pokreta i brzina frekvencije pokreta. Za dobijanje informacija o brzini ispitanika, primenjujemo testove „sprint na 15, 30 i 50 m“ (Witty Photocells, Microgate, Italy) i „brzina reagovanja na svetlosni stimulus (Reactive intelligence wall – RIW“, primenom sistema svetala (Blazepod, BlazePod Inc., SAD).

U velikom broju sportskih grana, a naročito u kolektivnim sportovima, sposobnost brze promena pravca i/ili smera je mnogo važnija od same sposobnosti brzog kretanja u jednom pravcu. Ova sposobnost se naziva agilnost. Ona ukazuje na racionalnost i efikasnost iskorišćenja ukupnih potencijala sportista u različitim uslovima kretanja i predstavlja kompleksno motoričko svojstvo.
Njena uspešnost zavisi od više motoričkih sposobnosti, mišićne sile i brzine razvoja sile (uspešnost kretanja na startu), snage (za ubrzanje i usporenje kretanja), koordinacije (za promenu smera i za tehniku izvođenja kretanja), ali i morfoloških karakteristika i psiholoških faktora (kao što je perceptivni faktor donošenja odluka). S obzirom da se procena agilnosti vrši testovima različitim po trajanju i složenosti kretanja, važno je ispitati vezu između nje i specifičnosti same sportske grane u kojoj se primenjuje. Upravo zbog toga agilnost procenjujemo testovima specifičnim za odgovarajući sport (T-test, L-test, 5-10-5, Illinois itd.). 


U sportu je od izuzetnog značaja da se kretanje produži što je duže vremena moguće, a sa što manjim gubitkom efikasnosti. Ova sposobnost se naziva izdržljivost. Ona u najvećoj meri zavisi od funkcionalnih sposobnosti organizma, odnosno stanja određenih sistema organa, pre svega kardiovaskularnog i respiratornog. Izdržljivost delimo na aerobnu i anaerobnu. Aerobnu procenjujemo šatl-ran testom na 1200 metara (Bronco test), dok anaerobnu procenjujemo testovima „ponavljajućih sprinteva (Running-based anaerobic sprint test – RAST)“ specifičnim za uzrasnu kategoriju ispitanika 


Gipkost kao sposobnost ima veliki uticaj na sportski uspeh, ali i opšti zdravstveni status. U najširem smislu, gipkost se odnosi na elastičnost mišića i tetiva i pokretljivosti u zglobovima i predstavlja sposobnost vršenja pokreta velke amplitude. Velika gipkost omogućava efikasnije izvođenje pokreta i kretanja. Testove koje sprovodimo odnose se na proveru gipkosti mišića pregibača zgloba kolena i opružača trupa, kao i funkcionalne pokretljivosti mišića u zglobu kuka, kolena i skočnom zglobu, ali i u ramenom pojasu i torakalnom delu kičme.